این مقاله به نقش روبهرشد هوش مصنوعی در دنیا و چالشهای اخلاقی آن میپردازد. با وجود توانایی بالای هوش مصنوعی در تصمیمگیری و توسعه اقتصادی، فقدان مولفههای انسانی مانند IQ، EQ و DQ (هوش شناختی، هیجانی و شرافت/اخلاق) تهدیدی جدی محسوب میشود. نگرانیهای علمی و اخلاقی پژوهشگرانی مانند جفری هینتون و هاوارد هافمن نیز بر لزوم نظارت و تربیت اخلاقی این فناوری تأکید دارد.
مقاله پیشنهاد میکند که چارچوب آموزشی فعلی STEAM با افزودن عنصر مدیریت به STEAM² ارتقا یابد. این مدل جدید با الهام از نقش مغز انسان در شکلگیری اخلاق و تصمیمگیری، با هدف آموزش هوش مصنوعی برای دستیابی به خودکنترلی، مسئولیتپذیری و Moral Rightness ارائه شده است. نتیجه این رویکرد دستیابی به هوش مشارکتی (CI) خواهد بود؛ یعنی همافزایی میان توان محاسباتی AI و ارزشهای انسانی.
در نهایت، مقاله تأکید میکند که برای آیندهای انسانیتر باید استاندارد آموزشی مشترکی میان انسان و هوش مصنوعی تدوین شود تا AI نهتنها قدرتمند و کارآمد، بلکه اخلاقمدار، جامعهپذیر و مفید برای بشریت باشد.
